Got 4907 bytes response, method=default Response decode error Postawieni na straży winnic! Arcybiskup Katowicki; Dzień Jedności Parafialnych Rad Duszpasterskich; katedra 2017.10.14

katedra

Postawieni na straży winnic! Arcybiskup Katowicki; Dzień Jedności Parafialnych Rad Duszpasterskich; katedra 2017.10.14

1.      Dzisiaj, jako modląca się wspólnota archidiecezjalnego Kościoła, przeżywamy dzień jedności Parafialnych Rad Duszpasterskich. To – pierwsze takie spotkanie Przewodniczących ich Zastępców i Sekretarzy Rad Duszpasterskich, wyłonionych w niedawnych wyborach do tego gremium.

Gratuluję wam wyboru, nominacji, za którymi kryje się zaufanie i błogosławione owoce waszej wcześniejszej pracy dla parafii. To dzięki ofiarnej obecności we wspólnotach parafialnych, wynikającej ze świadomości odpowiedzialności za Kościół i losy Ewangelii, zostaliście zauważeni, poznani i wybrani.

Szczególną formą waszej odpowiedzialności będzie teraz wasze działanie w Parafialnych Radach Duszpasterskich, do których zostaliście włączeni. W przysiędze składanej na ręce Proboszcza wypowiadaliście takie słowa przyrzeczenia:

„Ja NN, powołany na członka parafialnej rady duszpasterskiej, przyrzekam wobec Boga, że powierzoną mi funkcję będę wykonywał według najlepszej swej woli, zgodnie z moim sumieniem i z przepisami prawa kościelnego. W szczególności przyrzekam, że w miarę swych sił i z poczuciem odpowiedzialności będę wspomagał proboszcza w działalności duszpasterskiej, mając na względzie tylko chwałę Bożą i dobro Kościoła. Tak mi dopomóż Bóg! Amen”.

Praca na chwałę Bożą i dla dobra Kościoła, to nadrzędne cele działania każdego członka Parafialnej Rady Duszpasterskiej. Ważne jest w tym przypadku słuchanie głosu sumienia, w którym rozbrzmiewa głos Boga pomagający człowiekowi wybierać między dobrem a złem. Właściwie uformowane sumienie nakazuje nam zawsze stawać po stronie dobra, sprawiedliwości i prawdy; nawet za cenę własnego poniżenia czy cierpienia. Na wzór błogosławionych, którzy słuchają słowa Bożego i strzegą go, wy wszyscy, jako członkowie Parafialnych Rad Duszpasterskich jesteście wezwani w do obrony Chrystusa i Jego Kościoła we współczesnym świecie, który tak szybko i bezpodstawnie oskarża uczniów Chrystusa, tylko dlatego, że myślą inaczej, albo że są wyrzutem sumienia dla tych, którzy chcieliby żyć tak, jakby Boga nie było. Jesteście powołani do dawania czytelnego świadectwa wartościom ewangelicznym!

W pieśni napisanej przez Romana Brandstaettera, zatytułowanej Nikodem: czytamy:

Boję się na równi dobra i zła,

Bo wymagają one ode mnie dokonania wyboru.

Najchętniej patrzyłbym przed siebie

Obojętnym wzrokiem i z równym spokojem

Przyglądałbym się dobru i złu.

Ale pomyślałem:

„Powinienem przejść na stronę dobroci

Jak na stronę szlachetnego przeciwnika”.

 

Drodzy Członkowie Parafialnych Rad Duszpasterskich!

2.      Jesteście po właściwej stronie. Łączy nas wszystkich troska i odpowiedzialność za Kościół. Aby to zadania realizować potrzeba odwagi. Potrzeba odważnych, którzy dają pierwszeństwo słowu Bożemu, którzy upominają się o sprawiedliwość i prawdę.

Podejmując współpracę z duszpasterzami, przede wszystkim z proboszczami, na rzecz wspólnot parafialnych, stajecie się świeckimi apostołami, których świadectwo życia nie pozostaje bez wpływu na postawę pozostałych członków wspólnoty parafialnej.

Zgodnie ze Statutem Rad Duszpasterskich Archidiecezji Katowickiej Parafialna Rada Duszpasterska za swój podstawowy cel ma „współodpowiedzialne wspieranie kapłanów w organizacji życia duszpasterskiego danej wspólnoty” (Statut, p. 2).

Zadaniem Rady jest współpraca z duszpasterzami nad budową Królestwa Bożego w naszych wspólnotach wiary. To nam duszpasterzom dziś w Godzinie Czytań powiedział w swojej homilii Grzegorz Wielki, papież:

„Zatrzymujemy godność, a pomijamy zobowiązania godności. Ci, którzy nam zostali powierzeni, opuszczają Boga, a my milczymy; pogrążyli się w nieprawości, a my nie wyciągamy pomocnej ręki”.

Drodzy Bracia – jesteśmy – jak mówi papież Grzegorz Wielki – postawieni na straży winnic! Na tej strażnicy nie jesteśmy sami – mamy – jak widać w tej katedrze - wielu sprzymierzeńców!  

Patrząc z tej perspektywy byłoby niewłaściwością dopuszczanie dysonansu między duszpasterzem a świeckimi członkami Rady. Chrystus Pan formował swych uczniów w innym duchu. Duch miłości i służby stanowi cechę wyróżniającą wspólnoty chrześcijan. Jeśliby zabrakło tego ducha w naszych działaniach, znaczyłoby to, iż odeszliśmy od Prawdy Chrystusowej, od wspólnej troski o winnicę Pana!

Istnieje obszerna dziedzina wspólnego zatroskania o stan naszych parafii – od diagnozy poczynając. Istnieje szeroka możliwość inicjatyw, które przy dobrej woli można podjąć, zarówno tych inspirowanych uchwałami II Synodu jak i programem duszpasterskim Kościoła w Polsce. Pośród przybywających wyzwań, najbardziej podstawową sprawą pozostaje budowanie wspólnoty parafialnej w oparciu o udział w Eucharystii. To troska o nią powinna nam zmobilizować do utworzenia w każdej parafii zespołu liturgicznego (372).  

Nieustannym wyzwaniem dla Rad Duszpasterskich jest wspieranie kapłanów w trosce o dzieci, młodzież i seniorów, o istniejące w parafii grupy formacyjno-modlitewne. W znacznej mierze to od waszego zaangażowania i współpracy zależy dynamika życia religijnego w parafii oraz rozwiązywanie bieżących problemów duszpasterskich. A jest ich wiele – kto ma otwarte oczy – widzi sprawy rodziny, dostrzega usychanie latorośli na winnym krzewie parafii, na co wskazuje m.in. procent określający udział parafian w niedzielnej Mszy św.

Wszyscy mieszkańcy parafii powinni odczuwać troskę pasterza i współ-parafian o siebie. I wszyscy powinni być o tej trosce informowani; dlatego ważna jest wewnątrz-parafialna komunikacja; podobnie i wewnątrz-dekanalna, jako odpowiedź na powszechne zjawisko mobilności!  

Bracia i Siostry!

Trwająca wizytacja kanoniczna w parafiach dekanatu piekarskiego przekonuje, że w naszych górnośląskich parafiach są „peryferie” materialnej i moralnej nędzy, do których nie dociera światło Ewangelii ani pełne nadziei wezwanie Zbawiciela: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię” (Mt 11, 28); a kiedy oni już nie przychodzą do parafialnego wieczernika trzeba iść do nich z serdecznym zaproszeniem na ucztę Baranka.

Pytał Pan proroka Izajasza: „Kogo mam posłać? Kto by Nam poszedł? Odpowiedziałem: Oto ja, poślij mnie! (I 6,8).  Oto ja poślij mnie! Tak bracia i siostry – członkowie PRD – są w sprawach Ewangelii, Kościoła i parafii – „na posyłki”. Tak działają np. osoby należące do Legionu Maryi, apostołując od drzwi do drzwi!

Naszym wspólnym staraniem powinno być dążenie, aby w kręgach oddziaływania parafii znaleźli się wszyscy mieszkańcy parafii!

To od was Bracia i Siostry, zależy czy parafia będzie wspólnotą wspólnot, a wszystkim ją tworzącym będzie zależało na tym, aby trwać w komunii z Bogiem i bliźnimi.

Szczególne miejsce w każdej wspólnocie parafialnej zajmują chorzy i cierpiący. Ojciec Święty Benedykt XVI w swojej encyklice o nadziei zapisał słowa: „Zasadniczo miarę człowieczeństwa określa się w odniesieniu do cierpienia i cierpiącego” (Spe salvi 38). Ważną rzeczą jest zaangażowanie wszystkich parafian, przy współpracy z parafialną Caritas, na rzecz osób, które z racji swego wieku i krzyża choroby pozostają w domach. Od dobrej woli nas wszystkich zależy również to, czy osoby te będą mogły regularnie spotykać się z Chrystusem w Komunii Świętej.

W wielu parafiach naszej diecezji chorzy mogą w każdą niedzielę jednoczyć się z Jezusem, pozostającym wśród nas pod postacią chleba, dzięki posłudze Nadzwyczajnych Szafarzy Komunii Świętej. Wśród nich wielu jest byłych lub obecnych członków Parafialnych Rad Duszpasterskich..

Drodzy Bracia i Siostry!

 „Podobało się bowiem Bogu uświęcić i zbawić ludzi nie pojedynczo … lecz uczynić z nich lud, który by Go poznał w prawdzie i Mu służył” (LG 9).

Pozostajemy wspólnotą uczniów Chrystusa, która przemierza drogę ku naszej wspólnej Ojczyźnie w niebie. Na tej drodze jesteśmy sobie nawzajem potrzebni – duchowni i świeccy. Pracując wspólnie, współdziałając we wszystkim – jak przystało na chrześcijan – możemy skutecznie zmieniać oblicze tego świata. Jedność jest potężną siłą, o którą rozbijają się nie tylko wrogie systemy i ideologie, ale przede wszystkim siły zła. Źródłem naszej jedności jest sam Jezus Chrystus. To On, w Modlitwie Arcykapłańskiej prosił za wspólnotę swoich uczniów – uczniów wszystkich czasów – „aby wszyscy stanowili jedno” (J 17,21). Podejmujmy z przejęciem i zaangażowaniem trud budowania jedności i zgody w środowiskach naszych wspólnot parafialnych. Pamiętajcie, że to, co nas łączy w przestrzeni wiary jest najważniejsze; dlatego nie służymy pod sztandarem żadnej partii politycznej, choć współpracujemy z nimi i z samorządami dla dobra wspólnego! Przede wszystkim służymy prawdzie i sprawie Ewangelii, Kościołowi katolickiemu – a jest on jeden, święty i katolicki, to znaczy powszechny! I otwarty – o czym nam niestrudzenie przypomina papież Franciszek; otwarty na ludzką rodzinę i każdego człowieka, co w naszych parafiach manifestuje się otwartymi kościołami! II Synod - tę sprawę postawił jasno – „Zarządza się, aby w każdej parafii kościół pozostawał w ciągu dnia otwarty”(404).

Bracia i Siostry!  

Wspólnota, kościelna komunia, to, co po ludzku często wydaje się niemożliwe, dzięki mocy Jezusa Chrystusa i dzięki Jego obecności w Kościele, staje się rzeczywistością. Przyjmijmy z wiarą i nadzieją przesłanie dzisiejszej Ewangelii: „ błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je”.

Świętując dzisiaj dzień jedności Parafialnych Rad Duszpasterskich, już na początku kadencji wyrażam wam wdzięczność za ofiarną pracę, za wasz trud włożony w budowanie wspólnot parafialnych.

Niech przez kolejne lata posługi prowadzi was światło Ducha Świętego, rozpraszające mroki trudnych chwil, decyzji czy też podejmowanych działań. Niech na wzór kobiety z dzisiejszej Ewangelii towarzyszy wam zawsze odwaga w zabieraniu głosu i zabieganiu o prawdę i sprawiedliwość, jedność i miłość.

A podejmując decyzje stawajcie zawsze po stronie tego, co słuszne, po stronie dobra – tego dobra, które jest odblaskiem dobroci samego Boga.

I pamiętajcie na słowa Jezusa:

„Błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowuje je wiernie”.

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media